Wij hebben eind april 2026 voor de eerste keer deelgenomen aan de bedevaart naar Lourdes, het kleine dorpje aan de voet van de Franse Pyreneeën.
De visioenen van Bernadette Soubirous (1844 – 1879) zijn de aanleiding voor het ontstaan van Lourdes als bedevaartsoord. Bernadette was de oudste van 9 kinderen, de eerste 10 jaar woonde het gezin in de watermolen van Boly maar na een arbeidsongeluk van haar vader verhuisde het arme gezin naar een niet meer in gebruik zijnde gevangenis (Cachot). Er heerste in die tijd een cholera-epidemie, Bernadette hield er blijvende astma aan over. Toen Bernadette 14 jaar was op 11 februari 1858 ging ze houtsprokkelen, aan de oever van de rivier de Gave hoorde ze een geruis als van de wind maar zag de struiken niet bewegen. In de grot van Massabielle zag ze de verschijning van een in het wit geklede dame met een rozenkrans die op 25 maart 1858 zich voorstelde als “de Onbevlekte Ontvangenis”. Tot 16 juli 1858 kreeg Bernadette nog 17 keer een visioen en de in het wit geklede dame vroeg haar bij de grot een kerk te bouwen en processies te houden waarbij de rozenkrans gebeden diende te worden. Bernadette werd in het begin niet serieus genomen omdat de aanwezigen nooit iets zagen maar nadat de verschijning zich had voorgesteld als “de Onbevlekte Ontvangenis” nam de pastoor van Lourdes haar serieus, zij kon als jong meisje die de Eerst Heilige Communie nog niet had gedaan, immers niet weten wie Maria was. In 1862 werden de verschijningen aan Bernadette erkend en vanaf dat moment is Lourdes een bedevaartsoord. Bernadette Soubirous vertrok op 22 jarige leeftijd naar Nevers om in te treden in een klooster waar zij op 16 april 1897 op 35 jarige leeftijd, is overleden.
Wij zullen ons de bedevaartweek herinneren als een drukke week die veel energie heeft opgeleverd en ook veel energy heeft gekost, als was het alleen al om onze gids, pastoor Ten Have bij te benen. Een bijzondere week omdat we veel mensen hebben gesproken, met een lach en een traan zijn we immers samen op weg, onze levensweg. We zijn pelgrims die fouten mogen maken en met een oprechte intentie om vergeving te vragen geeft ons geloof ons de ruimte om blijmoedig verder te gaan. Een bijzondere week omdat we veel eucharistie- en andersoortige vieringen hebben bijgewoond. De viering met kardinaal Eijk in de grot bij Maria, blijft een bijzondere ervaring en ook de viering met bisschop Woorts met handoplegging was een bevrijdende ervaring.
Een bijzondere week met 1500 Nederlandse medepelgrims in Lourdes, we kwamen met lege handen maar ik kreeg het gevoel dat Maria het voor elkaar heeft gekregen om de deur van ons hart te openen en ons de kans geeft elkaar de hand te reiken zodat we niet met lege handen huiswaarts keren. Onze bijzondere ervaring hebben we op woensdagmiddag ervaren, nadat we drijfnat waren geregend stond ik met 3 vrouwen in een sobere ruimte om met Lourdeswater onze handen en ons gezicht te reinigen. De vrouw rechts van mij ken ik 5 dagen, de vrouw links van mij ken ik 50 jaar en de vrouw voor ons was een gedaante in de vorm van de maagd Maria. We hebben samen Ave Maria gezongen en ik kan u zeggen dat heeft mij diep geraakt. Eerlijk gezegd heb ik daar precies 73 jaar voor nodig gehad om dat als een wonder te mogen ervaren.
Harrie Huis in ‘t Veld
