Moed
In de historische context waarin we ons bevinden en waarover we elke dag alarmerender nieuws horen, lijkt het bijna misplaatst om over moed te spreken. Er is genoeg aanleiding om de moed te verliezen, gevangen als we ons voelen tussen de onzekerheid van situaties die ons te boven gaan en verwachtingen waaraan we moeten voldoen.
De Impuls van deze maand gaat over moed houden. Moed houden wil niet zeggen dat je geen angst, pijn of machteloosheid voelt. Dan betekent het simpelweg dat we ons niet laten overweldigen en de kracht vinden om door te gaan. En soms heb je eerst de hulp van anderen nodig om het hoofd bieden aan wat ons overkomt.
Chiara Lubich schrijft: “Als er één mysterieuze werkelijkheid in ons leven is, dan is het wel het lijden. Vaak zijn zelfs degenen die naast ons staan en van ons houden niet in staat ons te helpen het lijden op te lossen. En toch is het soms al genoeg dat iemand het met ons deelt, misschien in stilte”.
Het sleutelwoord is ‘delen’. Soms is het nodig om direct uit onszelf te treden, anderen tegemoet te treden n niet onverschillig te blijven voor wat zij meemaken.
Zelfs in de donkerste momenten kunnen we proberen de kracht te vinden om het kwaad met het goede te overwinnen. Laten we ons juist dan niet in onszelf terugtrekken, maar open blijven staan voor anderen, en voor hen zorgen met kleine, concrete gebaren. Zowel in het dagelijks leven als in onze maatschappelijke inzet voor het algemeen welzijn.
Soms wordt de moed van iemand mogelijk gemaakt door anderen die, op het moment dat het nodig is, ervoor kiezen om niet de andere kant op te kijken. Dat blijkt uit het verhaal dat Mario Calabresi vertelt over Ali, een zeer gewaardeerde kleermaker die in een klein winkeltje in een stad in Noord-Italië werkt. “Zijn leven verbaast iedereen die afstand wil nemen van de simplificaties van onze tijd. Bedenk maar eens hoeveel van die simplificaties op Ali van toepassing zijn, waardoor hij tot een nummer wordt gereduceerd, een van de velen: ‘vluchteling’, ‘illegaal’,
‘illegaal aangekomen op een boot’, ‘asielzoeker’. Want Ali is het allemaal geweest. Maar hij is erin geslaagd een rustig en normaal leven op te bouwen, het leven waar zijn ouders van droomden. Hij heeft mensen gevonden die hem in de moeilijkste momenten een helpende hand hebben toegestoken en hem niet hebben laten onder gaan. Dat gebeurde toen in het bos aan de grens met Bulgarije een stem hem zei dat hij van richting moest veranderen om niet door de grenswachten te worden neergeschoten. Het gebeurde toen zijn vriend Ahmad hem op het dek van de boot trok die hen naar Italië bracht, om te voorkomen dat hij zou verdrinken. En het gebeurde toen de burgemeester van een klein stadje in het zuiden van Italië hem onderdak bood in het huis van een oude tante die kort daarvoor was overleden, en toen twee gepensioneerde leraren uit een dorpje in het Noorden van Italië hun huis voor hem openden zodat hij niet op het station of in het park hoefde te slapen. En toen een groep vrienden een regeling troffen met het makelaarskantoor over de huur van zijn winkel. Calabresi concludeert: „Zijn verhaal laat me zien dat anderen het verschil kunnen maken. Die anderen, zijn wij”.
Misschien is moed ook wel dit: verdergaan dankzij de helpende hand die iemand ons reikt en, wanneer het onze beurt is, de moed hebben om die hand naar anderen uit te steken.
Onderstaand delen we enkele links van de verschillende versies van het woord van leven.
o Woord van leven november 2026 digitaal
o Woord van leven november 2026 Powerpoint
o Woord van leven november 2026 kinderen (zwart/wit)
o Woord van leven november 2026 kinderen (kleur)
o Woord van leven november 2026 tieners
o Impuls voor demaand november 2026
