Je laten verrassen
De grote wetenschapper Louis Pasteur zei:
“Je over alles verwonderen is de eerste stap van de rede op weg naar de ontdekking.” Daaraan herinnert ons ook Luigi Ballerini, kinderboekenschrijver en psychotherapeut: “In wezen is verwondering niets anders dan een vorm van vertrouwen […] Het is het idee dat er nog steeds een wereld bestaat om te ontdekken, te begrijpen, te ontmoeten. Dit verklaart waarom het verlies van verwondering zo ernstig is: zonder verwondering vervlakt het leven tot de herhaling van een vermoeide blik die niets meer ziet. […] Als we het vermogen om ons te verwonderen verliezen, worden we niet realistischer of efficiënter; we verliezen alleen de mogelijkheid om ons nog door de werkelijkheid te laten prikkelen, om te erkennen dat we zelf kunnen blijven veranderen en groeien binnen wat we tegenkomen”.
Verwondering herinnert ons eraan dat niet alles van ons afhangt. Het is een uitnodiging om de dingen met een open hart te ontvangen, te herkennen wat het leven ons wil zeggen en daar dankbaar voor te zijn. Verwondering roept verbazing op. Denk maar aan dat buitengewone vermogen van kinderen om zich open te stellen voor het leven en voor relaties. Het is een essentiëel aspect van het mens-zijn. Eeuwenlang al is het een sleutel tot het avontuur van het menselijk denken. Het kan ons ook leren onszelf op de achtergrond te plaatsen en ons te richten op de mensen die misschien op ons wachten, die dezelfde dagelijkse worstelingen beleven als wij en dezelfde hoop koesteren.
Tegenwoordig lijken de uitdagingen die voortkomen uit sociale media en kunstmatige intelligentie dit vermogen te doven: hebben we niet alles al gezien? Raken we niet aan alles gewend? Vaak zijn het juist de kleine gebaren die ons kunnen verrassen en tot verwondering brengen als we er voor open blijven staan.
Je verbazen betekent het vermogen levend houden om je te verwonderen, om van het nieuwe te leren en de waarde te gaan zien van de mensen en situaties die we tegenkomen, zonder onverschillig te blijven tegenover pijn en lijden. Laten we de moed hebben om de werkelijkheid aandachtig en met een open blik te bekijken. Ons in de schoenen van anderen durven te verplaatsen, luisteren en steun bieden zonder te oordelen, en zorgdragen voor wie belangrijke of complexe momenten doormaakt.
Er zijn talrijke alledaagse verhalen over zware tijden, ziekte, levens die verloren of zinloos lijken. En toch is er altijd hoop. In gezinnen, in zorginstellingen, in dagelijkse ontmoetingen is het vaak mogelijk om met verwondering de tekenen te zien van een liefde die verder reikt dan wat we zouden verwachten.
Laten we ons met kwetsbaarheid en nederigheid verrassen door wat op ons afkomt. En laten we ervoor zorgen dat dit niet beperkt blijft tot de intimiteit van ons hart, maar tot uiting komt in relaties, in het gedeelde leven, in het weefsel van de komende generaties.
o Woord van leven augustus 2026 digitaal
o Woord van leven augustus 2026 Powerpoint
o Woord van leven augustus 2026 kinderen (zwart/wit)
o Woord van leven augustus 2026 kinderen (kleur)
