Gisteren ( zondag 27 september) mocht ik deelnemen aan een Herdenkingsdienst in de Bethelkerk te Twello en ik was heel blij hierbij te zijn. In de loop van de jaren had ik enkele Molukse mede -Nederlanders leren kennen, maar toch wist ik weinig van hun geschiedenis.
De week tevoren had ik een kort stukje over de Molukse Gemeenschap gelezen, getiteld: “Veerkrachtig Erfgoed”, dit lag klaar bij de Open Monumenten – dagen waaraan ook de Bethel Kerk deelnam.
Wat betekent veerkracht?
Het betekent dat je na iets moeilijks toch verder kunt gaan. Soms verandert je leven onverwacht. Dan moet je je aanpassen en opnieuw beginnen. Dat gebeurde ook de Molukse gezinnen die in 1951 naar Nederland kwamen. Ze bouwden hier een nieuw bestaan op en bleven hun geloof, cultuur, verhalen en traditie doorgeven. Ze maakten ook plekken waar ze samen konden komen. De Bethelkerk is daar een voorbeeld van: een plek die de geschiedenis van de Molukse gemeenschap vertelt en waar mensen nog steeds samenkomen. Dat is Veerkracht.
Over de geschiedenis en de Herdenkingsdienst verscheen ook een uitgebreid artikel in het Voorster Nieuws, waarin ook voor mij veel vragen werden beantwoord, zoals tot welke kerk behoren jullie? En het antwoord dat hier in Twello de meesten bij de Evangelisch-protestantse kerk betrokken waren, veel katholieke Molukkers, vooral afkomstig bijvoorbeeld uit Timor, kwamen in het katholieke Brabant terecht.
Wat mij echter bijzonder raakte was de vorm van deze gedenkdienst die werd voorafgegaan door een samenkomen naast de kerk, waar de Molukse vlag werd gehesen, gezamenlijk het volkslied gezongen, en daarna de vlag weer halfstok ging en men dacht aan al degenen van hun volk die in deze jaren overleden waren. Het was een indrukwekkend moment. Heel sterk voelde ik hier de onderlinge band, met heimwee ook naar wat zij hadden moeten achterlaten. En ik stelde me voor hoeveel mensen vandaag deze ervaring beleven.
De tweetalige viering waarin een volle kerk intens meebad en zong, sprak van dankbaarheid aan God voor zijn bescherming en het nieuwe leven dat men hier mocht opbouwen, nu alweer met de derde generatie. Ik ervaarde een warme gemeenschap om me heen, hartelijke vriendschap onderling en openheid naar andere mensen, jong en oud leefde intens mee. Ik schat dat twee derde van de groep van Molukse afkomst was, maar daarnaast waren er afgevaardigden van de Gemeente, Burgermeester, Lionsclub, andere Kerken en uit de buurt.
Na de dienst troffen we elkaar (de niet-officiële genodigden) in de bijzaal waar iedereen kon genieten van koffie/thee en allerlei heerlijke hapjes en was er gelegenheid om na te
praten. Ik sprak daar o.a. met de Scriba van de protestantse kerken van Voorst, die me daarna schreef:
75 jaar Molukkers in Nederland De Molukse Kerk Bethel Twello stuurde ons een uitnodiging voor de Herdenkingsdienst op vrijdag 18 september jl. ter gelegenheid van 75 jaar Molukkers in Nederland. Zes mensen gaven vanuit onze gemeente acte de présence.
Het was een moment van bezinning en verbondenheid, waarin met eerbied en dankbaarheid werd stil gestaan bij de geschiedenis van de Molukkers. Een moment ook waarin samen naar de toekomst werd gekeken. Het motto van de Herdenkingsdienst luidde: ‘Gedenk wat achter ons ligt, wees dankbaar voor wat ons is gegeven en zie met vertrouwen naar wat voor ons ligt.’
Het informele samenzijn na afloop van de dienst leverde mooie gesprekken op. Herinneringen aan eerdere ontmoetingen werden opgehaald en het idee werd gelanceerd om wellicht met Pinksteren 2027 als Molukse Kerk en protestantse gemeente samen een kerkdienst te houden.
Bij het vertrek sprak ik een man die vertelde dat hij alle dagen langs deze kerk kwam maar in het Voorster Nieuws moest lezen over deze gemeenschap. Hij was getroffen door de sfeer en de nadere kennismaking.
Ik ben dankbaar dat ik iets meer mocht leren kennen van deze bevolkingsgroep binnen onze gemeente.
Anca Ellenbroek
Bijgaand artikelen uit het Voorster Nieuws, voor en na de Herdenkingsdagen.
